مراحل قالب ریزی

یک قالب که از مطب دکتر به لابراتوار منتقل شده است ابتدا باید کاملا شسته وضد عفونی شود تا آثاری از بزاق و سایرمیکرو اورگانیسم های موجود در دهان نباشد.بعد از این مرحله بایستی بر اساس نوع قالب ،نوع گچ مورد استفاده تعیین گردد.به طور مثال:برای قالب پروتز ثابت باید گچ اولیه از نوع گچ ولمیکس(گچ نوع4)وگچ پایه کست باید گچ استون(گچ نوع3)باشد.
الان می خواهم نحوه ی قالب ریختن قالب پروتز ثابت رو توضیح بدهم.
وقتی که قالب پروتز ثابت به دستمان رسید بعد از ضدعفونی کردن ابتدا باید مکان دندانهای تراش خورده مشخص شود. سپس با دقت باید برای آنها پین بگذاریم . روش های مختلفی برای پین گذاری وجود دارد. یکی از این روش ها این است که با استفاده از یک سنجاق موی سر پین را به صورت درست در مکانش فیکس کرده و سپس گچ ولمیکس آماده شده را در قالب میریزیم این کارهمراه با ویبره کردن قالب می باشد جهت جلوگیری از حباب زدگی کست.
سپس برای اتصال گچ اول به گچ بعدی از گیره کاغذ یا ... روی گچ اول استفاده می کنیم.حالا می گذاریم تا گچ اول سفت شود.
بعد از این که گچ اول سفت شد گچ استون به مقدار لازم درست کرده و به همراه ویبره کردن روی گچ اول ریخته، دقت کنید که گچ دوم سفتتر از گچ اول باید باشد. سپس قالب را روی میز وارونه کرده و می گذاریم تا گچ سفت شود.
در ادامه قالب را از کست گچی جدا کرده و در صورتی کار را ادامه می دهیم که قالبریزی را به صورت درست انجام داده باشیم. شکل درست آن این است که محل دندانهای تراش خورده تمیز درآمده باشد و عاری از هر گونه حباب و نودول(برجستگی)باشد.اگر صحیح انجام نشده بود باید مراحل قبلی دوباره انجام شود.ولی اگر درست انجام داده باشیم در ادامه باید کست را تریم کرده و سپس دندانهای تراش خورده به صورت دای از کست جدا شوند. بنابراین از کنار مارژین های لثه دندان تراش خورده آن را اره می کنیم.اره کردن در دو طرف دای به صورت 7باشد تا در آوردن دای برای انجام کارهای بعدی راحت باشد.

مطالبی جامع در مورد پرسلن های دندانی

مطالبی جامع در مورد پرسلن های دندانی

طبقه بندی پرسلن های دندانی
پرسلن های دندانی بر اساس درجه حرارت ذوب یا ‏fusion‏ به چهار دسته زیر طبقه بندی می شود: ( جدول ۱ )‏

‎۱۳۰۰?
‎
High fusing
‎۱۱۰۱-۱۳۰۰?
‎
Medium fusing
‎۸۵۰-۱۱۰۰?‎
Low fusing

‎?‎‏۸۵۰>‏
Ultra-low fusing

پرسلن های ‏Medium fusing ‎‏ و‏‎ High fusing‎درساخت دندان های دنچرو پرسلن های ‏Ultra-low fusing‏ و‏‎ Low fusing‎‏ در ساخت کراون ها و بریج استفاده می شود.‏‎ ‎نوع ‏ultra-low‏ دارای ضریب انقباض کمی مطابق با ضریب انقباض فلزات است و به دلیل داشتن نقطه ذوب پائین ریسک بوجود آمدن اکسید فلزی را کاهش می دهد. در پرسلن های با نقطه ذوب بالا، شبکه اصلی مرکب از فلدسپارهای طبیعی است که با ۱۵% کوارتز آزاد تقویت شده است. برای تهیه پرسلن با نقطه ذوب پائین یا متوسط، می توان فلاکس های اکسید بور(‏B2O3‎‏)‏‎ ‎‏ یا اکسید لیتیوم (‏LiO2‎‏)‏‎ ‎‏ را به عناصر موجود در فلدسپات طبیعی اضافه کرد. ‏

ترکیبات پرسلن دندانی
سرامیک های دندانی ابتدا در اواخر سال ۱۷۰۰ در دندانپزشکی به کار می‌رفت. در اوایل سال ۱۹۰۰ پرسلن های ژاکت کراون گسترش یافت که شامل پرسلن های فلدسپاتیک یا آلومینوس بود که بر روی فویل پلاتینی نازک پخته می شد. به دلیل اختلاف زیاد ضریب انبساط حرارتی آلیاژهای فریم ورک۱ و سرامیک های ونیر کننده که در اثر سرد شدن منجر به شکست می شد، پرسلن های فلدسپاتیک حاوی لوسایت گسترش یافت. این ابداع به مواد سرامیکی اجازه داد تا به فرم ورک فلزی باند شود. سرامیک های تقویت شده با آلومینا بعدا جهت بهبود خواص مکانیکی معرفی شد. در۲۰ سال گذشته مواد و تکنیک های جدیدی برای ساخت تکنیک های تمام سرامیکی شناخته شده اند که شامل مواد تمام سرامیک‏‎ ‎‏ ‏slip cast , heat pressed machined,‎‏ است.‏
‏ در سال ۱۸۳۸‏‎,‎‏ ‏Elias Wildman‏ اولین پرسلن دندانی با شفافیتی مطابق با دندان طبیعی ساخت. ابتدائی ترین پرسلن های دندانی ترکیبی از کائولین،کوارتز و فلدسپار بود(شکل۱).‏
کائولین،سیلیکات آلومینیوم هیدراته شده(‏Al2O3.2SiO2.2H2O‏)است که بعنوان یک باندر۲، عمل می کند. وجود حتی مقدار کمی از کائولین منجر به عدم شفافیت می شود لذا پرسلن های دندانی اولیه از شفافیت کافی بر خوردار نبود‎;‎‏ بنابراین کائولین از پرسلن های دندانی حذف شد.‏
کوارتزمستحکم ترین جزء در طول پروسه ‏firing‏ است که بدون تغییر باقی می ماند و تشکیل یک فاز کریستالی می دهد‏‎;‎‏ این فاز میان فاز شیشه ای ناشی از ذوب فلدسپار پراکنده شده است.
فلدسپار ترکیبی از پتاسیم-آلومینو سیلیکات(‏K2O.Al2O3.6SiO2‎‏) و سدیم-آلومینوسیلیکات (‏Na2O.Al2O3.6SiO2‎‏) می باشد. نسبت بین پوتاش ‏K2O)‎‏) و سودا‏‎( Na2O)‎‏ حائز اهمیت است به طوریکه بر روی ویژگی های فلدسپار تاثیرگذار است. سودا منجر به کاهش دمای فیوژن و پوتاش ویسکوزیته شیشه گداخته‎۳‎‏ را ،افزایش می دهد. درجه حرارت فیوژن فلدسپار?۱۱۲۵-۱۱۷۰ می باشد. در طول پروسه ‏firing‏ ،همیشه احتمال ایجاد جریان های ‏pyroplastic‏ افراطی که منجر به گرد شدن لبه ها و در نتیجه تغییر شکل ظاهری دندان می شود، وجود دارد. به همین دلیل انتخاب مقدار صحیحی از پوتاش به منظور جلوگیری از این مسئله حائز اهمیت است. ‏

ادامه نوشته